Stop het Monosnap geheugenlek — overstappen in 60 seconden

Het lek zit niet in uw computer

Als u zich heeft afgevraagd of het aan uw machine ligt — een oude driver, eigenaardigheden van Windows 11, een losgeslagen Chrome-tabblad — dat is het niet. Het lek zit in Monosnap en is er al jaren. Zoek op r/monosnap en u zult draad na draad vinden die hetzelfde patroon beschrijft.

Dit is wat er onder de motorkap gebeurt. Elke keer dat Monosnap een regio vastlegt, wijst het een frame buffer toe die groot genoeg is om de ruwe pixelgegevens te bevatten. Voor een scherm van 2560 x 1440 is dat ongeveer 14 MB. Wanneer de editor sluit, zouden die buffers moeten worden vrijgegeven aan het OS. In Monosnap gebeurt dat vaak niet — ze worden vastgehouden door de heap van de Electron renderer, wachtend op een garbage-collection pass die ofwel nooit draait of te laat draait. Gedurende een werkdag met 40+ vastleggingen, hopen de vastgehouden buffers zich op tot honderden megabytes aan fantoom-RAM.

De oplossing is een andere app

De architectuur van Monosnap koppelt het lek aan Electron zelf, en het patchen ervan zou een herschrijving van de capture-pipeline vereisen. Die herschrijving heeft in vijf jaar niet plaatsgevonden. De praktische oplossing is een tool die vanaf het begin zonder dit probleem is ontworpen.

Maxisnap is gebouwd op PyQt6 en gecompileerd met PyInstaller tot één enkel Win32 uitvoerbaar bestand. Er is geen Chromium-proces. Elke vastlegging wijst een QImage, de editor verwijst ernaar, en wanneer het venster sluit, wordt de verwijzing losgelaten en keert het geheugen onmiddellijk terug naar het OS — omdat zowel het eigendomsmodel van PyQt als de referentietelling van Python gretig vrijgeven in plaats van te wachten op een generatie-GC.

Empirisch: Maxisnap inactief bij opstarten is ongeveer 50 MB. Na 72 uur continu draaien met regelmatige vastleggingen, is het nog steeds ongeveer 50 MB. De bovenstaande grafiek is gebaseerd op daadwerkelijke logboeken.