Jak profesjonalnie dodawać adnotacje do zrzutów ekranu: Kompletny przewodnik

Zrzut ekranu bez adnotacji to zdjęcie. Zrzut ekranu z dobrą adnotacją to komunikacja. Różnica między nimi może zaoszczędzić dziesięć minut wyjaśnień, zapobiec nieporozumieniom lub zamknąć zgłoszenie błędu, które w przeciwnym razie wróciłoby z komunikatem „Nie rozumiem, co masz na myśli.”

Większość ludzi źle używa adnotacji do zrzutów ekranu — nie dlatego, że brakuje im narzędzi, ale dlatego, że nikt nie nauczył ich zasad. Ten przewodnik omawia techniki, które sprawiają, że zrzuty ekranu z adnotacjami są naprawdę skuteczne, używając Maxisnap jako przykładowego narzędzia (choć zasady mają zastosowanie do każdego oprogramowania do adnotacji).

Zasada kardynalna: Jeden punkt na zrzut ekranu

Najczęstszym błędem w adnotacjach jest próba przekazania zbyt wielu informacji na jednym obrazie. Zrzut ekranu pokryty sześcioma strzałkami, trzema polami tekstowymi i dwoma wyróżnieniami niczego nie komunikuje jasno — komunikuje wszystko niejasno.

Każdy zrzut ekranu z adnotacjami powinien przedstawiać jeden punkt. Jeśli musisz pokazać wiele rzeczy, zrób wiele zrzutów ekranu. Seria trzech skoncentrowanych zrzutów ekranu, z których każdy przedstawia jeden jasny punkt, jest znacznie bardziej skuteczna niż jeden zagracony zrzut ekranu próbujący przedstawić trzy punkty jednocześnie.

Strzałki: Kieruj uwagę, nie dekoruj

Strzałki to najczęściej używane — i najczęściej źle używane — narzędzie do adnotacji. Oto jak ich dobrze używać:

Wskazuj z pustej przestrzeni na cel. Strzałka powinna zaczynać się w stosunkowo pustym obszarze zrzutu ekranu i kończyć na elemencie, który chcesz, aby widz zauważył. Jeśli strzałka zaczyna się na innych elementach interfejsu użytkownika, tworzy szum wizualny zamiast klarowności.
Używaj jednej strzałki na zrzut ekranu. Jeśli potrzebujesz wielu strzałek, prawdopodobnie potrzebujesz wielu zrzutów ekranu. Dwie strzałki są akceptowalne w niektórych przypadkach (np. pokazując przed/po), ale trzy lub więcej prawie zawsze oznacza, że zrzut ekranu próbuje przekazać zbyt wiele.
Użyj kontrastującego koloru. Czerwony lub jasnopomarańczowy na większości teł interfejsu użytkownika. Biały lub żółty na ciemnych interfejsach. Strzałka powinna być natychmiast widoczna bez konieczności szukania.
Zachowaj krótkie strzałki. Długa strzałka przez cały zrzut ekranu wygląda na dekoracyjną, a nie kierunkową. Zachowaj zwięzłe strzałki — powinny one pokonywać krótką odległość od pustej przestrzeni do celu.

W Maxisnap wybierz narzędzie strzałki, wybierz kolor (czerwony jest domyślny z dobrego powodu) i rysuj z pustej przestrzeni w kierunku celu. Styl i grubość grotu strzałki można dostosować, ale ustawienia domyślne sprawdzają się w większości przypadków.

Etykiety tekstowe: Zwięzłe, kontekstowe, umiejscowione

Adnotacje tekstowe dodają kontekst, którego sam zrzut ekranu nie przekazuje. Odpowiadają na pytanie, które widz będzie miał, gdy zobaczy Twoją strzałkę.

Jeśli to możliwe, zachowaj tekst w jednej linii. "Kliknij tutaj, aby zapisać" jest lepsze niż "Musisz kliknąć przycisk zapisu, który znajduje się w prawym górnym rogu okna dialogowego." Zwięzłość szanuje czas czytelnika i utrzymuje adnotację w czystości.
Umieść tekst blisko (nie na) celu. Umieść etykiety tekstowe obok elementu, który opisują, z wyraźnym połączeniem wizualnym (bliskość lub strzałka łącząca). Nie nakładaj tekstu na element — zasłonisz to, co próbujesz pokazać.
Użyj czytelnego rozmiaru czcionki. Zbyt mały tekst ginie. Zbyt duży dominuje na zrzucie ekranu. Większość narzędzi do adnotacji domyślnie ustawia rozsądny rozmiar — zaufaj domyślnym ustawieniom, chyba że masz konkretny powód, aby je zmienić.
Dodaj tło do tekstu. Maxisnap i większość narzędzi pozwala dodać półprzezroczyste tło za etykietami tekstowymi. Użyj go. Tekst bez tła może być niewidoczny na tle złożonych interfejsów użytkownika.

Rozmycie i redakcja: Prywatność nie jest opcjonalna

Jeśli Twój zrzut ekranu zawiera którykolwiek z poniższych elementów, musisz go zredagować przed udostępnieniem:

Imiona lub adresy e-mail prawdziwych osób (chyba że wyraziły zgodę)
Klucze API, hasła, tokeny lub dane uwierzytelniające
Informacje finansowe (numery kont, salda, szczegóły transakcji)
Dane osobowe (numery telefonów, adresy, numery identyfikacyjne)
Wewnętrzne adresy URL systemów, adresy IP lub szczegóły infrastruktury

Użyj narzędzie rozmycia, a nie jednolitego prostokąta. Jednolity prostokąt nad wrażliwymi danymi krzyczy „coś jest tutaj ukryte” i wzbudza ciekawość. Rozmycie komunikuje „ta treść nie jest istotna dla tego, co Ci pokazuję”, a widz przechodzi dalej.

W Maxisnap narzędzie do rozmywania oferuje zarówno pikselizację (lepszą dla tekstu — czyni go całkowicie nieczytelnym), jak i rozmycie gaussowskie (lepsze dla obrazów i obszarów, które chcesz zde-emfatyzować, nie czyniąc tego oczywistym). Wybierz w zależności od kontekstu.

Numerowane kroki: Supermoc dokumentacji

Gdy musisz pokazać sekwencję działań — „kliknij tutaj, następnie wpisz to, a potem kliknij tamto” — numerowane adnotacje kroków przekształcają serię zrzutów ekranu w jasną procedurę.

Umieść numery w punkcie interakcji. Numer powinien znajdować się bezpośrednio na lub tuż obok przycisku, pola lub elementu, z którym użytkownik musi wejść w interakcję.
Używaj kolejnych numerów w obrębie zrzutów ekranu. Jeśli krok 1 znajduje się na zrzucie ekranu A, a krok 2 na zrzucie ekranu B, czytelnik naturalnie śledzi sekwencję. Nie rozpoczynaj numeracji od nowa na każdym zrzucie ekranu, chyba że kroki są niezależne.
Ogranicz do 5-7 kroków na sekwencję. Jeśli procedura ma więcej kroków, podziel ją na sekcje. „Część 1: Konfiguracja” i „Część 2: Ustawienia” jest łatwiejsze do przyswojenia niż piętnaście numerowanych kroków na ośmiu zrzutach ekranu.

Narzędzie do numerowania kroków Maxisnap automatycznie zwiększa liczby — kliknij raz dla 1, kliknij ponownie dla 2 i tak dalej. Numery są konsekwentnie stylizowane z wyraźnym tłem, dzięki czemu są widoczne na każdym interfejsie użytkownika.

Prostokąty i wyróżnienia: Kadruj, nie wypełniaj

Prostokąty to druga najczęściej używana adnotacja po strzałkach. Użyj ich do obramowania obszaru zainteresowania:

Używaj prostokątów z obrysem, nie wypełnionych. Wypełniony prostokąt zasłania treść. Prostokąt z obrysem zwraca na nią uwagę. Najlepiej sprawdzają się czerwone lub pomarańczowe obrysy o szerokości 2-3 pikseli.
Kadruj ciasno. Prostokąt powinien ściśle przylegać do interesującego elementu. Luźny prostokąt, który obejmuje dużo otaczającego interfejsu użytkownika, rozprasza uwagę.
Łącz ze strzałkami w przypadku złożonych interfejsów użytkownika. W przypadku złożonych interfejsów prostokąt kadruje ogólny obszar, podczas gdy strzałka wskazuje konkretny element w tym obszarze. To dwupoziomowe podejście sprawdza się dobrze w przypadku gęstych paneli administracyjnych i stron ustawień.

Wybór kolorów

Kolor adnotacji ma większe znaczenie, niż większość ludzi sądzi. Oto praktyczna strategia kolorystyczna:

Czerwony: Główna uwaga. Używaj do głównego punktu zrzutu ekranu — strzałki, prostokąta, elementu „spójrz tutaj”.
Niebieski lub zielony: Informacje drugorzędne. Używaj do dodatkowych etykiet lub kontekstu, który wspiera główny punkt, nie konkurując o uwagę.
Żółty/pomarańczowy: Ostrzeżenia lub ważne uwagi. Używaj oszczędnie do adnotacji typu „uważaj” lub „zwróć uwagę”.
Biały: Używaj na ciemnych interfejsach, gdzie czerwień nie kontrastowałaby dobrze.

Nie używaj więcej niż dwóch kolorów na zrzucie ekranu. Jeden jest idealny. Dwa to maksimum dla przejrzystości.

Kadrowanie: Pokaż mniej, przekaż więcej

Zanim dodasz adnotacje, kadruj. Usuń ze zrzutu ekranu wszystko, co nie jest istotne dla przekazywanej informacji. Pełnoekranowy zrzut wyświetlacza 2560x1440, gdzie istotnym elementem jest przycisk 200x100 w jednym rogu, marnuje czas i uwagę widza.

Kadruj do kontekstu. Uwzględnij wystarczająco dużo otaczającego interfejsu użytkownika, aby widz mógł się zorientować (gdzie jestem w tej aplikacji?), ale nie więcej. Adnotacja powinna zajmować znaczną część skadrowanego obszaru — jeśli twoja strzałka jest maleńka w stosunku do zrzutu ekranu, nie skadrowałeś wystarczająco.

Częste błędy, których należy unikać

Strzałka wskazująca na nic konkretnego. Każda strzałka powinna kończyć się na konkretnym elemencie — przycisku, polu, pozycji menu. Strzałki wskazujące na ogólny obszar są bezużyteczne.
Zbyt wiele adnotacji. Jeśli twój zrzut ekranu wygląda jak tablica teorii spiskowych z nitkami łączącymi wszystko, zacznij od nowa z wieloma, bardziej skoncentrowanymi zrzutami ekranu.
Mały tekst na dużych zrzutach ekranu. Jeśli widz musi powiększyć, aby przeczytać twoją adnotację, albo kadruj bardziej agresywnie, albo zwiększ rozmiar tekstu.
Zapominanie o redakcji. Jeden wyciekły klucz API na zrzucie ekranu może kosztować godziny lub dolary. Najpierw redaguj, potem dodawaj adnotacje.
Używanie narzędzia pióra do prostych linii. Narzędzie pióra odręcznego tworzy chwiejne linie, które wyglądają nieprofesjonalnie. Używaj narzędzia strzałki lub linii do prostych adnotacji, a pióro zarezerwuj do kółek lub znaków podkreślających, gdzie chwiejność jest akceptowalna.

Rekomendacja narzędzia

Dobra adnotacja wymaga dobrego narzędzia. Wbudowane narzędzie Wycinanie w systemie Windows obejmuje podstawowe przechwytywanie, ale jego funkcje adnotacji są ograniczone. Do profesjonalnych adnotacji ze strzałkami, rozmyciem, tekstem, kształtami i numerowanymi krokami niezbędne jest dedykowane narzędzie.

Maxisnap zawiera wszystkie narzędzia do adnotacji omówione w tym przewodniku — strzałki, tekst, prostokąty, rozmycie (oba tryby), numerowane objaśnienia do przewodników krok po kroku, rysowanie odręczne i kadrowanie. Edytor otwiera się natychmiast po przechwyceniu i obsługuje cofanie/ponawianie, dzięki czemu możesz eksperymentować bez utraty pracy. Jest darmowy do pobrania, a wszystkie funkcje adnotacji są dostępne w bezpłatnym planie.

Aby uzyskać więcej opcji narzędzi, zobacz nasz najlepsze narzędzia do zrzutów ekranu dla Windows ranking lub porównaniu darmowych narzędzi do wycinania. Nauczyciele oznaczający arkusze ćwiczeń i slajdy wykładowe powinni również zobaczyć naszą adnotacje do zrzutów ekranu dla nauczycieli stronę — obejmuje ona wzorce redakcji najbardziej istotne dla przepływów pracy w klasie i nauczaniu zdalnym.