Zatrzymaj wyciek pamięci Monosnap — przełącz się w 60 sekund

Wyciek nie jest problemem Twojego komputera

Jeśli zastanawiałeś się, czy to wina Twojej maszyny — stary sterownik, dziwactwa Windows 11, uciekająca karta Chrome — to nie. Wyciek jest wewnątrz Monosnap i trwa od lat. Wyszukaj r/monosnap a znajdziesz wątek za wątkiem opisujący ten sam schemat.

Oto, co dzieje się pod maską. Za każdym razem, gdy Monosnap przechwytuje region, alokuje bufor ramki wystarczająco duży, aby pomieścić surowe dane pikseli. Dla ekranu 2560 x 1440 to około 14 MB. Kiedy edytor się zamyka, te bufory powinny zostać zwolnione z powrotem do systemu operacyjnego. W Monosnap często tak się nie dzieje — są one zatrzymywane przez stertę renderera Electron, czekając na przebieg garbage collection, który albo nigdy się nie uruchamia, albo uruchamia się zbyt późno. W ciągu dnia pracy z ponad 40 przechwyceniami, zatrzymane bufory gromadzą się w setki megabajtów fantomowej pamięci RAM.

Rozwiązaniem jest inna aplikacja

Architektura Monosnap wiąże wyciek z samym Electronem, a załatanie go wymagałoby przepisania potoku przechwytywania. To przepisanie nie nastąpiło od pięciu lat. Praktycznym rozwiązaniem jest narzędzie, które od początku zostało zaprojektowane bez tego problemu.

Maxisnap jest zbudowany na PyQt6 i skompilowany za pomocą PyInstaller w pojedynczy plik wykonywalny Win32. Nie ma procesu Chromium. Każde przechwycenie alokuje QImage, edytor odwołuje się do niego, a gdy okno się zamyka, odwołanie jest usuwane, a pamięć natychmiast wraca do systemu operacyjnego — ponieważ model własności PyQt i zliczanie referencji Pythona zwalniają pamięć natychmiast, zamiast czekać na generacyjne GC.

Empirycznie: Maxisnap w stanie bezczynności po uruchomieniu zużywa około 50 MB. Po 72 godzinach ciągłego działania z regularnymi przechwyceniami, nadal zużywa około 50 MB. Wykres powyżej pochodzi z rzeczywistych logów.